hayatı bir film şeridi olanlardan değilim ben
hayatım dünyaya yazan bir kalem.
her nefesimde bir iz var,bir harf, bir kelime var.
yaşıyorsam hala belki de sorunsuzca
sorun ediyorsam yaşamı,
sorun...
bazı zamanlar olduğu gibi yaşamsızlığın beni sardığı günlerdeyim yine.umudun yerini isyan aldı.terketti beni mutluluklar.sorun ben miyim, ben olduğum muyum??
çokça zor hayatta kalmak,başarabilmek yaşamayı.ve bundan zevk...
günümün başlangıcıydı uyandığım,
gözlerimin açılması hani dünyaya her seferinde tekrar tekrar
yeni bir bitiş, yeni bir başlangıç...
gözlerimin açıklılığıyla kalbimin kapalılığı doğru orantılı
gözlerim ne kadar açıksa hayata kalbim...
güzeldi hayatı bir veda tadında yaşamak
güzeldi özlemek her daim birşeyleri..
ta kii yolun sonuna varıncaya,geride
bıraktığın hiç birşey kalmayıncaya kadar...
gelebildiğim nokta yormaktan başka birşey yapmazken
beynime, umuda açılmış bir kapının son yolcusuymuşçasına heyecanda yüreğim...
yaşanan herşeyi bir anda silivermek gibi bir hataya düşmek olabildiğince uzaklaşmak...